Francja umożliwia jednoczesne pobieranie świadczeń emerytalnych z kilku w/w źródeł.

System emerytalny stanowią składowe głównej i dodatkowej warstwy emerytalnej, którą wprowadzono w 2003 roku; obie finansowane są na zasadach repartycji. Ma on charakter ubezpieczeniowy i głównie (ok. 70% – 2000 r.) finansowany jest ze składek pracodawców i pracowników. Pełne świadczenia emerytalne otrzymują osoby o udokumentowanym stażu zawodowym (40 lat). Minimalny wiek przejścia na pełną emeryturę to 60 lat obojga płci. Wysokość emerytury jest uzależniona od długości okresów objęcia powszechnym ubezpieczeniem emerytalnym oraz od wysokości wynagrodzenia w tym czasie. Niemożliwe jest pobierania świadczenia emerytalnego wraz z wynagrodzeniem za pracę.

Żadnej z emerytur nie przyznaje się automatycznie. Niezależnie od historii zatrudnienia, wnioski należy składać na sześć miesięcy przed rzeczywistą datą przejścia na emeryturę.

Kwota emerytury może zostać podwyższona, jeżeli pracownik zdecydował się na wykupienie uzupełniającej polisy ubezpieczeniowej (ubezpieczenie wzajemne lub prywatne).

Na uwagę zasługuje również wbudowanie we francuski system emerytalny rozwiązań stanowiących instrument polityki rodzinnej. I tak, osoby, które wychowywały dużą liczbę dzieci mogą liczyć na m.in. podniesienie emerytury z uwagi na ilość potomstwa, wydłużenie okresu składkowego i ubezpieczenie społeczne dla tych, których pracą zawodową było wychowywanie dzieci. Z reguły, wychowanie trojga dzieci oznacza podniesienie wysokości emerytury o 10 proc., kolejne dziecko to dodatkowy wzrost świadczenia o 5 proc. Ogółem jednak przyrost nie może przekroczyć 30 proc. kwoty podstawowej.

Obecny system emerytalny wzbudza wśród Francuzów wiele kontrowersji. Jednym z ognisk zapalnych jest m.in. kwestia wcześniejszych emerytur dla pracowników kolei-kolejarze otrzymali je jeszcze w czasach, gdy ich zawód nierozerwalnie łączył się z zawodem palacza. Potrzebna jest gruntowna reforma systemu emerytalnego, tylko że - jak się mówi nad Sekwaną - Francja nigdy nie jest gotowa na reformy, ale zawsze na rewolucję...